Üç sarışın detektif olmak üzere polis teşkilatına müracaat etmişler.
Yapılması icap eden bir sürü imtihandan birini idare etmek de Komiser Kazım’a düsmüs. Komiser Kazim birinci kiza beÅŸ saniye müddetle bir dosyadan çıkarttığı bir resmi göstermiÅŸ ve “Söyle kızım” demiÅŸ “Bu bir suçlunun resmi, bu adamın bariz ne özelliÄŸi var? Bunu ileride nasıl tanırsın?”
Kız şöyle bir durmuÅŸ ve “Çok kolay” demiÅŸ “Adam tek gözlü” Komiser Kazım resime bakmış ve “Kızım bu resim profilden, yani yandan çekilmiÅŸ. Tabi tek göz göreceksin…” demiÅŸ ve aynı resimi ikinci kıza gösterip aynı suali sormuÅŸ ve “Bana bak” diye ilave etmis “DoÄŸru dürüst
bir cevap ver”
Ikinci kız “Bu adamı tanımak çok kolay” demiÅŸ “Çünkü adamın tek kulağı var” Komiser Kazım “Kızım” diye bağırmış “Bu resim profilden dedik yaa!…Adamın suratının öbür yanını göremiyoruz. Onun için kaç gözü, kaç kulağı olduÄŸunu bilemeyiz…”
Kazım üçüncü kıza “Kızım lütfen akıllı bir cevap vermeye çalis. Beni çildirtma. Bu adamin bariz özelliÄŸi nedir, bu adamı ileride nasıl tanırsın?” diye sormuÅŸ Kız “Bu adam lens takıyor” diye cevap vermiÅŸ.
Komiser Kazım saskin, şaşkın resime bakmış ama adamın lens takıp takmadığıni bir türlü anlayamamış. Merak etmiş adamin dosyasını açıp okumuş, dosyadaki bilgiye göre hakikaten adam lens takıyormuş.
Komiser Kazım üçüncü kıza hayranlık içinde “Aferin be kızım” demiÅŸ “DoÄŸru bilmiÅŸsin. Åžimdi söyle bakalım bu adamın lens taktığını resimden nasıl anlayabildin?” Kız “Çok kolay” diye cevap vermiÅŸ:
“Tek gözlü, tekkulaklı bir adamın gözlük takacak hali yok ya !!”

Adamın biri, bir gün aÄŸacın altında namaz kılıyormuÅŸ. AÄŸaçta bulunan baÅŸka biri de onu izliyormuÅŸ. Namazını bitiren adam daha sonra namazının kabul olması için Allah’a dua etmeye baÅŸlamış. – “Allahım sen namazımı kabul et.” AÄŸaçtaki adam: – “Etmem”, diye cevap vermiÅŸ. Adam ÅŸaşırmış. Tekrarlamış: – “Allahım sen kıldığım namazı kabul et.” – “Etmem.” Adamın ÅŸaÅŸkınlığı iyice artmış. Yine: – “Allahım sen namazımı kabul et”, demiÅŸ. AÄŸaçtaki adam tekrar: – “Etmem”, deyince adam sinirlenmiÅŸ. – “Etmezsen etme. Zaten abdestsiz kılmıştım.”

Etmezsen etme

Adamın biri, bir gün aÄŸacın altında namaz kılıyormuÅŸ. AÄŸaçta bulunan baÅŸka biri de onu izliyormuÅŸ. Namazını bitiren adam daha sonra namazının kabul olması için Allah’a dua etmeye baÅŸlamış. – “Allahım sen namazımı kabul et.” AÄŸaçtaki adam: – “Etmem”, diye cevap vermiÅŸ. Adam ÅŸaşırmış. Tekrarlamış: – “Allahım sen kıldığım namazı kabul et.” – “Etmem.” Adamın ÅŸaÅŸkınlığı iyice artmış. Yine: – “Allahım sen namazımı kabul et”, demiÅŸ. AÄŸaçtaki adam tekrar: – “Etmem”, deyince adam sinirlenmiÅŸ. – “Etmezsen etme. Zaten abdestsiz kılmıştım.”
Ağaç yürümezse

Nasreddin Hoca’ya yapılan sataÅŸmalar tükenip bitmez. AkÅŸehirliler bir gün Hoca’ya takılır ve sorarlar: – “Hocam senin evliyalar katında ulu bir kiÅŸi olduÄŸun söylenir aslı var mıdır?” Hoca’nın böyle bir iddiası elbette yoktur ama bir kere soruldu ya cevaplar: – “Her halde öyle olmalı.” – “Böyle kiÅŸiler zaman zaman mucizeler göstererek bu özelliklerini herkese kanıtlar. Hoca madem kabullendin göster bir mucize de görelim!” Hoca: – “Pekala ÅŸimdi size bir numara yapalım” der.. Karşısında durmakta olan çınar aÄŸacına; – “Ey ulu çınar çabuk yanıma gel!” der. Tabii ne gelen aÄŸaç var ne giden. Hoca yürümeye baÅŸlar aÄŸacın yanına varır. AkÅŸehirliler: – “Ne oldu Hoca aÄŸacı getiremedin, kendin oraya gittin!” diye gülünce Hoca: – “Bizde kibir yoktur, daÄŸ yürümezse abdal yürür”, der.
Sünnet

Nasreddin Hoca’nın evine bir gün üç molla misafirliÄŸe gelir. Üçü de birbirinden oburdur. Hoca ne yemek çıkarırsa silip süpürürler. O kadar ki sahanlarda yemek bitince, bunu da “sünnettir” diye ekmekle iyice sıyırırlar. Bu sirada odaya Hoca’nın oÄŸlu girer. Mollalar Hoca’yı memnun etmek için: – “Aman ne güzel çocuk. Adı ne bunun?” diye sorarlar. Hoca: – “Adı Farzdır”, der. Mollalar ÅŸaşırıp birbirlerine bakarlar: – “Bu ne biçim isim Hoca Efendi?” derler. “Åžimdiye kadar böyle bir isim hiç duymamıştık.” Hoca hemen taşı gediÄŸine koyar: – “Ya sünnet diyeyim de onu da mı yiyesiniz?”
Secdeye kapanırsa

Bir gün Hoca, yol üstü bir hana inmiÅŸ. Han Nuh Nebi’den kalma bir yer.. Her tarafı delik deÅŸik; adeta çökmeye ramak kalmış. Hoca’nın yüreÄŸine bir korkudur düşmüş ama, ne desin? Nihayet bir söz arasında: – “Yahu, bu senin tavan da ne kadar gıcırdıyor, beÅŸik mübarek!” diyecek olmuÅŸ ama, hancı baba hiç oralı olmamış; sözü ÅŸakaya boÄŸarak: – “AÄŸzını hayra aç Hoca, bu gıcırtı beÅŸik gıcırtısı deÄŸil; tavan tahtaları Hakka tesbih çekiyor!” demiÅŸ. Hoca’nın közü küllenir mi? Gözlerini hancının gözüne dikerek: – “Peki ama”, demiÅŸ; “ya bu tavan boyle tesbih çeke çeke aÅŸka gelip de secdeye kapanırsa, bizim halimiz nice olacak?”
Düşünür

Nasreddin Hoca AkÅŸehir pazarında bir adamın başına toplanmış olan kalabalığa yaklaşır. Satıcı elindeki kuÅŸu satmaya çalışmaktadır. Yandaki tavuklar 5 akçeyken, kuÅŸun fiyatı 50 akçedir. Hoca bir türlü fiyattaki aşırı farka anlam vermez ve sorar: – “HemÅŸerim bu nasıl bir kuÅŸtur ki 50 Akçe istersin?” – “Hoca efendi bu bildiÄŸin kuÅŸ deÄŸildir bunun özelliÄŸi var.” – “NeymiÅŸ özelliÄŸi?” – “Hocam bu kuÅŸa papaÄŸan derler ve konuÅŸur.” Hoca hemen eve koÅŸar, kümesten hindisini kaptığı gibi pazara döner. PapaÄŸan satmakta olan adamın yanında durur ve yüksek sesle: – “Bu gördüğünüz kuÅŸ sadece 100 Akçeye, gel, gelll!” Herkesten çok, papaÄŸan satan ÅŸaÅŸar bu iÅŸe ve sorar: – “Hocam 100 Akçe çok deÄŸil mi bir hindi için?” – “Sen 50 akçeye satıyorsun ama?” – “Dedim ya hocam benim kuÅŸ konuÅŸur ama..” – “Öyleyse, benimki de düşünür!”

Gözlerim bozuk

Göz doktoru: – Åžu tablodaki harfleri okur musunuz? Cafer: – Siz bana okur musunuz? Benim gözlerim bozuk da..
Gelmedik zaten

(Ambulansta…) – Doktor beni nereye götürüyorsunuz? – Morga. – Ama ben daha ölmedim ki?! – Olsun biz de daha gelmedik zaten.
Merdiven çıkmak

Adam evinin merdivenlerinden çıkarken düşüp, bacağını dört yerinden kırmıştı. Hemen hastaneye kaldırılmış, doktor bacağı boydan boya alçıya almış ve: – “Beyefendi bundan sonra daha dikkatli olun, en azından alçınız çıkana kadar merdivenlerden inmek çıkmak yok”, demiÅŸti. Üç ay sonra kırıklar kaynamış, alçı çıkarılmıştı. Adam bu arada doktora: – “Doktor bey artık merdivenlerden inip çıkabilir miyim?” diye sormuÅŸ, doktor da: – “Tabii, ancak yine de bir süre daha dikkatli olmalısınız”, demiÅŸti. Adam doktorun bu cevabı üzerine sevinçle bağırmış: – “Oh be şükürler olsun, üç aydır eve su borusundan tırmanarak girip çıkmaktan anam aÄŸlamıştı.”
Ancak düşürebildim

Doktor hastasını telefonla arar ve hastasına bir kötü; bir de çok kötü haberi olduÄŸunu söyler. Daha sonra “ilk önce hangisini söylememi istersiniz” diye sorar. Hasta ilk önce kötü haberi duymak istediÄŸini söyler. Doktor hastaya “Tahlillerinizi aldım ve ne yazık ki 24 saat ömrünüz kaldı.” der. Hasta yıkılmıştır. Doktora sorar “Daha kötü haber ne olabilir ki?” Doktor: “dünden beri sizi arıyorum ama telefonunuzu daha yeni düşürebildim.”
Teyzesiyim

Çekici bir genç kadın, çok zayıf bir bebeÄŸi doktora kontrole götürür. BebeÄŸe bakan doktor: – “Bu çocuk iyi gıda almıyor”, der ve kadına dönerek: – “Lütfen soyununuz”, diye rica eder. Soyunan kadının göğüslerini iyice kontrol eden doktor: – “Düşündüğüm gibiymiÅŸ hanımefendi” der, “sizin hiç sütünüz yok.” Kadın: – “Tabi olmaz doktor bey”, der. “Ben çocuÄŸun teyzesiyim…”
Yanlış bacak

Doktorun biri hastasının yanına gelir ve konuÅŸmaya baÅŸlar: – “Size bir iyi, bir de kötü haberim var. Önce kötü haberi söyleyeyim isterseniz… Hmm, maalesef yanlış bacağınızı kesmiÅŸiz. Çok üzgünüz. Ama iyi habere sevineceksiniz! Öteki bacağınız iyileÅŸiyor.”
fıkra, fıkralar, komik, komik fıkralar, temel, sarışın, av, okul, doktor